Hasta Hikayeleri

Umutsuzluğa Kapılmadan Kararlı Olduk…
Umutsuzluğa Kapılmadan Kararlı Olduk…

Müge Özdemir – İstanbul ( Mayıs 2009 )

Eşimle 8 yıldır evliyiz. Eşim 45, ben 42 yaşındayım. Evlendiğimiz zaman çocuk bizim için öncelik olmadı. Tam tersine kendi kurmuş olduğumuz düzen içerisinde onu kaldıramayacağımızı düşünüyorduk. Ama nasıl olsa ?zamanı gelir yaparız? diye hep erteledik. Yaşın çok önemli olduğunun farkında değildik. Etrafımızda 44 yaşında hatta 46 yaşında doğuran örnekler vardı. Ancak bunların oranının düşük olduğunu da bilmiyorduk. İstediğimiz zaman olur diye düşündük. Senelik kontrollerimi her zaman düzenli yaptırıyordum ve olmaması için hiç bir sorun yoktu.

39 yaşında denemeye karar verdik. 2 sene denedikten sonra yaşımızdan dolayı tüp bebek yönteminin bize uygun olduğunu öğrendik. Doktor arkadaşlarımızın da bizi yönlendirmesi ve kimi zaman baskı yapması ile kendimizi Bahçeci Kliniği’nde bulduk. İlk muayenemiz sonunda Mustafa Bey deneyebileceğimizi belirtti. Bu bile bize bir umut oldu. Geciktiğimizin farkındaydık ve bu sebeple denemeye bile şansımız olmayabilirdi. Bahceci ile başlayan maceramız aynı grubun parçası olan Umut Tüp Bebek merkezi ile devam etti.

İlk tedavi sonucu 3 yumurta toplandı ancak bunlardan 1 tanesi döllenebilecek durumdaydı. Deneme sonucu döllenme olmadı. Böyle bir sonuç olacağını düşünmemiştim. Tedavinin sonuna kadar gideceğimizi ancak olmazsa o etaplarda olamayacağını düşünüyordum. O ilk denemede büyük çöküntü yaşadım.

Ancak sevgili arkadaşımız ve aile hekimimiz Dr. Eren Eroğlu’nun bizi yüreklendirmesi ile zamanında ikinci denemeye başladık. Bu sefer de yine 3 yumurta toplandı bir tanesi döllendi. Transfer günü gittiğimize o tek embriyonun bölünmediğini öğrenerek yine moral çöküntüsü ile klinikten ayrıldık.

Kendi kendime bir karar almıştım; bir senemi bu işe ayıracaktım başka kaybedecek zamanım yoktu. Doktorumun her dediğini harfiyen dinledim ve yaptım. Kliniğe hep zamanında gittim.

3. denemede ise 2 yumurta toplandı birisi döllendi, transfer günü bölünme oldu. Şans azdı ama denemeye değerdi. Transfer sonrası en heyecanlı günde gebelik testi yapıldı. Maalesef sonuç olumsuzdu. Moralimi bozmadan devam edecektim. Doktorumun ve aile hekimimin olumlu yaklaşımları benim olumlu bakışım ile birlikte 5. deneme yapılması zamanı gelmişti. Bu sefer biraz daha rahattım olacaksa olacaktı ya da olmayacaktı. Bu konuyu takıntı haline getirmemeye karar vererek devam ettim.

5 yumurta toplandı. 5′ i de döllendi, bölündü. Bu çok iyi bir neticeydi ama yine de bebek sahibi olma şansım azdı. Transfer günü 4 yumurta transfer edildi. Tüm klinik personeli dahil hepimiz bu sefer umutluyduk. Test günü çok heyecanlıydık ve beklenen olumlu sonucu aldık, hep birlikte kutladık. Ama yine de önümüzde çok uzun bir yol vardı. Bu yolları tüm ekip hep birlikte aştık. Ve Mayıs 2008 de minik oğlumu kucağıma aldım. Bu yolculukta yanımda olan herkese çok teşekkür ediyorum. Aslında bir mucizeydi ama başardık. Bu başarıda ki en önemli unsur, doktorumun her söylediğini yapmam ve onun bana verdiği pozitif yaklaşımla birlikte götürmem oldu.

Umutsuzluğa kapıldığım zamanlar oldu ancak burada da, bir şeyi gerçekten isterseniz olur yaklaşımı ile hep olacağını düşünerek aştım. Herkese benim yaşadığım deneyimlerden faydalanarak azimli olmalarını ve bu yolda karamsarlığa kapılmadan ilerlemelerini öneriyorum.

WhatsApp ile bize ulaşmak için tıklayın
WhatsApp
Messenger
Sizi Arayalım
En yakın zamanda arayalım: