Hasta Hikayeleri

Teşekkürler!
Teşekkürler!

SEVİM PIÇAK 2005

Evlendikten sonra 5 ay kadar hemen çocuk olsun istemedik. İlaç ile korunmadık. Aradan 1 yıl gecti.Çocuğumuz olmuyordu. Belki olur diye biraz zaman tanıdık .Sonra tedaviye karar verdik. İlk önce doktor muayene tahlil ve ultrasondan sonra sizin hemen çocuğunuz olamaz biraz sabır dediler. Yumurta çatlatmak için ilaçlar verildi. Fakat sonuç olumsuz çıktı. Benim endişelerim artmaya başlamıstı 2. yılda. Eşim benden daha ümitliydi. Sonra tavsiye üzerine başka bir doktora tedaviye gittik. 1 yıl süren tedavi olumsuzdu. Kadının çocuğunun olmaması zor bir durum. Benim hayatımda olması gereken şeylerin başında ilk sırada çocuktu. Çünkü bende eşimde çocukları çok severdik. Tabiki önce sağlık mutluluk ve hiç kimseye muhtaç olmamaktır. Allaha hep şükrettik. Fakat hep bir tarafım eksikti. Sonra tabiki etrafın soruları beni bezdirdi. Çocuğunuz neden olmuyor? Bu soruyu artık duymak istemiyordum . Belli etmemeye çalısıyordum.

Sonra tekrar bir araştırma, rahim filmi, yumurta ölçümü ve diğer tedavi aşamaları bende ve eşimde bir problem olmadığı söylendi.Aşılama önerdiler bizde 2 kez denedik. Sonuç olumsuz. Doktorum sizde hücre uyuşmazlığı var ancak %80 tüpbebek tedavisiyle hamile kalabileceğimi söylemişti.Hücre uyuşmazlığını anlamamıştım ama ümit ışığı doğmuştu.
Bizim hıkayemiz işte böyle başladı. İlk önce 2 yıl para biriktirdik. Maddi imkanımız kısıtlıydı. Tek bir maaşla geciniyorduk. Sigorta tedavimizi karşılamıyordu. 2 yıl içinde çok araştırma yaptım. Öyle bir yer olmalıydı ki beni oyalamasın uzman bir doktor olmalıydı. Her olumsuzlukta hayal kırıklıgım artıyordu. Sonra bir radyo kanalında Bahceci Kliniğinin tüpbebek konulu konusmalarını dinledim. Sonra tesadüf Tv de Mustafa Bahceci yi izledim .İşine çok önem veren alcakgönüllü biri olduguna karar verdim. Kanaldan numaralarını aldım . Ve tam bana göre bir yer olmalı dedim. Çünkü Doktorun verdiği güven ,sıcak yaklaşım her şeyden önemli. Sonra endişelerim başladı ya tüpbebekle cocugum olmazsa, bunca masraf, bize çok pahalıya malolucak bir sürecti.2.kez tüpbebek yaptıracak kadar para biriktirmeye başlamıştım. Mustafa Hocadan randevu aldık. Çok heyecanlıydım . Doktor rapor ve tahlilleri istedi muayene etti. Ben heyecandan bizim çocugumuz olurmu ? diye sordum.Kendiside biraz kızararak biz elimizden geleni yapacagız dedi. Ve doktorumuza gönderdi. Doktorumuzla tanıştık. Recete hazırladı., Nekadar çok ilac verdiniz dedim. Doktorum yumurtaları çogaltıp kalitesini, artıracagız dedi. Kanım Doktora cok ısınmıştı. Sıcak merhametli dürüst biriydi.Tedaviye başladık böylece.Eşimle eczaneye gittik.ilk recete 1,5 mılyar kadar tuttu. Şok olduk . eşime vazgecelim istersen dedim . Oda bana elimizi taşın altına koyduk 2 defa deneyeceğiz hayırlısı dedim.Maddi manevi zorluklara gögüs germeliyim anne olmak istiyorsam zorluklara katlanmalıydım.
Heyecanlı ve stresliydim . Doktorumun söylediği herşeyi uygulamaya başladım. Ben tek cocuk hayal kurarken ikiz üçüz bile olabilirdi hayali bile cok güzeldi. Hiç ümidimi kesmedim. Sanki cocugumun olacağını hissediyordum . Annem ve eşimin desteği büyüktü. Motivasyon veriyorlardı. Herkes annesine borçludur ama ben minnetardım . Ana gibi yar olmaz lafı cok doğrudur.Transfer günü geldi. Bacaklarım titriyordu, midem fena oldu ,cok heyecanlıydım.
Transfer gerceklestikten sonra garip bir sakinlik ve şaskınlık çöktü.Sonucu almak için 12 gün bekledim gecmek bilmedi. Şafakta gün sayar gibi saydım.
Nihayet tahlil günü geldi. Gebelik testi aldım. OLUMSUZDU. Üzüldüm ümidim kırıldı moral vermeye çalısıyorlardı. 2. de ya olmazsa.. Çünkü 6 kez deneyecek gücüm yoktu. Doktorumuzla görüştüğümde ilk denemeler genelde olumsuzdur. İşallah 2.de %80 başarılı olucagız dedi.Eger olmayacaksa beni ümidlendirmeyin hic dedim. Sonra gen tahlili yapıldı 1 ay bekledik. Yeniden ümitlendim gerekli tedaviler yapıldıktan sonra 2. transfer günü geldi.. 13 mayıs 2004 te oglumun geldiği tarih .Ben dua edince yarın 14 mayıs ve sen anne olacaksın işallah demişti doktorum hic unutmuyorum . İşlem bitti eve anneme gitmiştim. Rüyamda bir ağac ve agacın üzerinde bir meyve vardı. Tuhaf bir rüyaydı. Günler geçmedi, tahliller yapıldı,doktorum telefonda TEBRİK EDERİM HAMİLESİN diyince dünyalar benim oldu. İnanamadım şoktaydım . Herkes tebrik etti.
Merak ettiğim şey gerçekleşmişti. Her anın tadını cıkardım . Kliniğin bana uzak olmasından takipleri Anadolu bölgesinde başka bir hastanede yaptım . 9 ay gecti son 10 gün gecmedi. Dünya dar geliyordu. Son 15 gün su azalınca sezeryana karar verdiler.Eşyalarını hazırladım ,bavuluma yerleştirdim . Hastaneye geldik ,eşim cok heyecanlıydı. Annem dua edip beni ameliyata hazırladı. Annemi yanımda görmek beni rahatlatıyordu.Ameliyattan cıktım odada gözümü açtım bebek sepette değildi. Endişeyle hemşireye bebegim nerede dedim . Korkma uyuyor dediler. Hemen getirin ben bu anı 8 yıl bekledim dedim hemşireye. Bebeğim geldi ben ağlamaya başladım . beni kokluyordu, Babasınında gözleri doldu, İnanamıyorum Allahım sana şükürler olsun bana evlat verdin deyince yanımdakilerde ağlıyordu.
Doktoruma teşekkür ettim telefonla aradım .
Mustafa Bahceci ye doktoruma sonsuz tesekkürler

WhatsApp ile bize ulaşmak için tıklayın
WhatsApp
Messenger
Sizi Arayalım
En yakın zamanda arayalım: